Słowenia - Koper [pocztówkowo]

Koper jest największym miastem słoweńskiego wybrzeża, stolicą Istrii oraz jedynym portem handlowym Słowenii. Stare centrum miasta położone jest na dawnej wyspie, która została sztucznie połączona z lądem przed drugą wojną światową.

Życie współczesnego miasta tętni na dziewiętnastu rynkach i placach, przepływa wąskimi ulicami. Z zabytkowych murów największej słoweńskiej katedry, pozostałości antycznych murów obronnych czy fasad gotyckich i renesansowych budowli, odczytać można wiele wieków historii Kopru.

Jednym z najważniejszych obiektów jest gotycko – renesansowa Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z XV wieku. Jej fasada jest wyraźnie podzielona na dwie kondygnację:  dolną -  gotycką i powstałą wiek później górną – renesansową. Jeszcze większą rozpiętość stylów prezentuje Pałac Pretorów. Powstała w gotyku budowla posiada późniejsze elementy renesansowe i barokowe. Była ona siedzibą Wielkiej Rady i sądu apelacyjnego. Wenecki gotyk reprezentuje loggia miejska. Pod jej arkadami już od XIX wieku funkcjonuje kawiarnia Loggia.

Byliście kiedyś nad słoweńskim wybrzeżem? A może nawet w samym Koprze? Ja do tej pory ten kawałek Słowenii omijałam, ale patrząc na pocztówki, które przychodzą do mnie z tego rejonu stwierdzam, że przy następnej okazji trzeba zdecydowanie nadrobić to niedopatrzenie :)

1559. Słowenia

od: Marcin

Koper (wł. Capodistria) to miasto portowe w Słowenii nad Adriatykiem.

Osadnictwo w tym miejscu datuje się od starożytności. Osada znana była pod grecką nazwą Aegida, a w czasach rzymskich – jako Capris, bądź Caprea ("Kozia Wyspa"). Od nazwy łacińskiej pochodzi dzisiejsza słoweńska nazwa miasta.

Handel między Koprem i Wenecją jest udokumentowany od 932 roku. W konflikcie między Wenecją i Świętym Cesarstwem Rzymskim mieszkańcy Kopru poparli stronę niemiecką i w nagrodę w 1035 Koper uzyskał prawa miejskie, nadane przez cesarza Konrada II. Od 1232 Koper należał do Patriarchatu Akwilei, a od 1278 znalazł się w granicach Republiki Weneckiej.

W XIX w. Koper, podobnie jak Triest, znajdował się pod panowaniem austriackim w obrębie kraju koronnego Künstenland (Przymorze). Po zakończeniu I wojny światowej wraz z całą Istrią został przyłączony do Włoch. Po II wojnie światowej znalazł się w obrębie tzw. strefy B Wolnego Terytorium Triestu. Strefa ta znajdowała się pod zarządem armii jugosłowiańskiej, a w 1954 została przyłączona do Jugosławii. Ze względu na tradycyjną obecność ludności włoskiej, w gminie Koper obowiązuje pełna dwujęzyczność w życiu publicznym. Językami urzędowymi są słoweński i włoski.

Na zdjęciu zobaczyć możemy natomiast Pałac Pretorów. Powstała w gotyku budowla posiada późniejsze elementy renesansowe i barokowe. Była ona siedzibą Wielkiej Rady i sądu apelacyjnego. Wenecki gotyk reprezentuje loggia miejska. Pod jej arkadami już od XIX wieku funkcjonuje kawiarnia Loggia.

Powrót z urlopu był doprawdy ciężki... Niby człowiek odpoczął, ale jednak mógłby odpocząć jeszcze trochę. Jak to jest, że ile by się nie miało wolnego to i tak go jest zawsze za mało? :)
A jak jeszcze pomyślę ile zaległości do nadrobienia czeka mnie na waszych blogach to już w ogóle przydałby mi się dodatkowy urlop :)

1385. Słowenia

od: Krzyś

Mangart to szczyt w Alpach Julijskich, w Alpach Wschodnich.

Ma 2679 metrów n.p.m. i po raz pierwszy został zdobyty już w 1794 roku przez Franza Hohenwarta. Leży na granicy między Włochami, a Słowenią. Jest trzecim najwyższym szczytem Słowenii po Triglavie i Škrlaticy, zaś droga prowadząca na Przełęcz Mangart jest najwyższą drogą utwardzoną w całej Słowenii.

Mangart wznosi się ok. 2000 m ponad dolinę Koritnicy po stronie słoweńskiej, po stronie włoskiej jego zbocza opadają do doliny jezior Laghi di Fusine.

1365. Słowenia

Izola to wypoczynkowy kurort położony w południowo-zachodniej części Słowenii. Malownicze położenie nad wybrzeżem Morza Adriatyckiego (północna część półwyspu Istria) to jeden z licznych atutów tego niezwykłego miejsca. Izola zamieszkiwana jest przez ponad 14 tysięcy mieszkańców, ale co roku odwiedzają ją rzesze turystów spragnionych prawdziwego odpoczynku oraz wypraw do zabytkowych zakątków Słowenii.

Miejscowość może poszczycić się bogatą historią. Tereny te były zamieszkiwane już w II wieku p.n.e. Miasto założone zostało na wyspie w VII wieku n.e. przez mieszkańców miasta Akwileja - stąd też jego nazwa, która pochodzi od włoskiego słowa „wyspa”. W XIII wieku Izola staje się częścią Republiki Weneckiej. W czasach napoleońskich weszła w skład tzw. Prowincji Iliryjskich. Później miasto znalazło się pod panowaniem Monarchii Austro-Węgierskiej, a następnie zostało wcielone do Zjednoczonego Królestwa Włoch. Na początku XX wieku doprowadzono tutaj tory kolejowe z Triestu, co przyczyniło się do rozwoju turystyki. Po II Wojnie Światowej Słowenia stała się częścią Jugosławii i pozostawała w jej granicach, aż do 1991 roku, kiedy to ogłosiła niepodległość.

1340. Słowenia

Most Smoków (słow. Zmajski most) jest jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc w Lublanie i jednym z pierwszych mostów z żelazo-betonu w Europie.

Zaprojektowany w stylu Art Nouveau został zbudowany w 1901. Znajduje się przy rynku miejskim w miejscu drewnianego Mostu Rzeźnickiego. Nowy most jedynie formalnie nosił imię Cesarza Franciszka Józefa, gdyż jego oficjalna nazwa nigdy nie została zaakceptowana przez mieszkańców Lublany.

Na moście znajdują się cztery niezwykłe postaci smoków, z których jednego można podziwiać na pocztówce. Prawdopodobnie to ten miedziany, gdyż z czasem stał się on symbolem miasta.

Według legendy kiedy na most wkracza dziewica smoki zaczynają machać ogonami.

1330. Słowenia

Alpy Julijskie (słoweń. Julijske Alpe, wł. Alpi Giulie) to część Alp Wapiennych rozciągające się równoleżnikowo na długości ok. 100 km od północno-wschodnich Włoch, do Słowenii. Ograniczone są od północy doliną Sawy, a na zachodzie dolinami Tagliamento i Felli. Od Alp Karnickich oddziela je rejon Pontebba-Tarvisio.

Najwyższym szczytem Alp Julijskich jest Triglav (2864 m n.p.m.)

Na ich terenie rozwinęła się gospodarka leśna, hodowla i przede wszystkim turystyka. Najważniejsze ośrodki sportów narciarskich znajdują się w miejscowościach Planica i Bled w Słowenii oraz Valbruna we Włoszech.

Znaczna część Alp Julijskich po stronie słoweńskiej objęta jest ochroną w ramach Triglavskiego Parku Narodowego.

Kocham tę kartkę!

1084. Słowenia

od: Jože

Nova Gorica to miasto i gmina w zachodniej Słowenii, położone ok. 65 km na zachód od Lublany w regionie Goriška, przy granicy z Włochami. Siostrzane miasto włoskiej Gorizia.
Powstało w roku 1948 w wyniku uwarunkowań traktatu podpisanego rok wcześniej w Paryżu pomiędzy Włochami a państwami alianckimi. Traktat ten przesunął granicę Włoch i Jugosławii, tak że miasto Goricja znalazło się we Włoszech. Na jego obrzeżach znajduje się Klasztor Kostanjevica.

992. Słowenia

Brdo pri Lukovici to niewielka miejscowość obok Lukovicy we wschodniej części Górnej Krainy w Słowenii. Najważniejszym zabytkiem Brda jest zamek, znany również jako Kersnik Manor (słow. Kersnikova graščina), o którym pierwsze wzmianki można znaleźć już w XV wieku. Zamek z tamtego okresu został zniszczony w trakcie powstania chłopskiego w 1515 roku i obecny kształt uzyskał w wieku XVI dzięki hrabiom Lamberg. Zamek ponownie został zniszczony w 1635 roku w trakcie kolejnego powstania chłopskiego, po którym przechodził w ręce kolejnych właścicieli by ostatecznie od roku 1867 do wybuchu II wojny światowej stać się miejscem lokalnego sądu, urzędów skarbowych i więzienia. W 1943 roku zamek będący siedzibą nazistów doszczętnie spłonął podpalony przez Narodową Armię Wyzwolenia Jugosławii. Po zakończeniu wojny zamek systematycznie popadał w ruinę i w takiej też formie jest aktualnie restaurowany. Właścicielem zamku jest natomiast wnuk słynnego słoweńskiego pisarza i polityka Janko Kersnika, który urodził się na tym zamku i był jego właścicielem aż do swojej śmierci w 1897 roku. Relief z jego podobizną do tej pory widnieje na południowo-zachodniej strażnicy.

804. Słowenia

Lublana (słoweń. Ljubljana, wł. Lubiana, niem. Laibach) to stolica Słowenii, położona nad rzeką Lublanicą.
Miasto zajmuje powierzchnię 275 km². Położone jest w centrum Słowenii, pomiędzy Austrią, Węgrami, Chorwacją i Friuli – regionem Włoch. Lublana leży 140 km na zachód od Zagrzebia, 250 km na wschód od Wenecji, 350 km na południowy zachód od Wiednia i 400 km na południowy zachód od Budapesztu. Najwyższym punktem miasta jest Janški Hrib (794 m n.p.m.).
Historia Lublany sięga roku 2000 p.n.e. kiedy to pierwsi ludzie zaczęli budować tymczasowe drewniane chaty na terenie dzisiejszej stolicy Słowenii. W późniejszym czasie teren ten stał się częstym szlakiem dla różnych ludów oraz plemion. Jako pierwsi na stałe zamieszkali na tych terenach Veneti. W III w. p.n.e. tereny te zostały zamieszkane także przez celtyckie plemię Taurisci. W I w. n.e. Rzymianie założyli na terenie dzisiejszej Lublany wojskowe obozowisko nazywając je Emona. W 452 r. Hunowie dowodzeni przez Attylę zniszczyli kompletnie osadę. Emona liczyła ok. 6 tysięcy mieszkańców i odgrywała dużą rolę podczas walk liczebnych. W VI w. Słowianie zaczęli zamieszkiwać tereny Słowenii. W IX w. Słowianie dostali się pod niewolę Franków.

494. Słowenia

od: Karmen
Lublana (słoweń. Ljubljana, wł. Lubiana, niem. Laibach) to stolica Słowenii, położona nad rzeką Lublanicą. Miasto zajmuje powierzchnię 275 km². Położone jest w centrum Słowenii, pomiędzy Austrią, Węgrami, Chorwacją i Friuli – regionem Włoch.
Historia Lublany sięga roku 2000 p.n.e. kiedy to pierwsi ludzie zaczęli budować tymczasowe drewniane chaty na terenie dzisiejszej stolicy Słowenii. Nazwa miasta, Luwigana, pojawiła się po raz pierwszy w dokumencie z 1144 roku. W XIII w. miasto zostało podzielone na trzy dzielnice: Stari trg, Mestni trg, Novi trg. W 1220 roku Lublana otrzymała prawa miejskie, wraz z prawem do wytwarzania własnej monety. W 1270 roku Kraina została zdobyta przez króla Przemysła Ottokara II Wielkiego, został on jednak pokonany w 1278 roku przez Rudolfa I Habsburga, który zmienił nazwę miasta na Laibach. Lublana pozostawała w rękach Habsburgów do roku 1797.

450. Słowenia

od: Žiga
Maribor (niem. Marburg an der Drau) to drugie pod względem wielkości miasto w Słowenii położone na obu brzegach rzeki Drawy, ważne centrum gospodarcze i kulturalne na północnym wschodzie kraju.
Po raz pierwszy wzmiankowany w 1147. Pozostając pod panowaniem Habsburgów rozwinął się w znaczący ośrodek handlowy. Przeprowadzona przez Maribor w latach 40. XIX wieku linia kolejowa z Wiednia do Triestu zdynamizowała rozwój ekonomiczny miasta. W 1918 wszedł w skład Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (od 1929 Jugosławii). Zajęty w 1945 przez partyzantów Tity wszedł w skład Jugosławii. Od 1991 w granicach niepodległej Słowenii.

249. Słowenia

od: Karmen
Kraina (słń. Kranjska, wł. Carniola, niem. Krain) - jeden z regionów historyczno-etnograficznych tworzących dzisiejszą Słowenię. Wchodziła w skład Rzeszy Niemieckiej. W XIX wieku jako Księstwo Krainy była krajem koronnym Austro-Węgier. Tradycyjnie dzieli się na Górną Krainę (Gorenjska), Dolną Krainę (Dolenjska) z Białą Krainą (Bela krajina) i Wewnętrzną Krainę (Notranjska).
Kraina jako samodzielna jednostka polityczna - jedna z marchii na południowo-wschodnim pograniczu państwa frankijskiego - powstała pod koniec IX wieku. W 952 została wraz z pozostałymi marchiami podporządkowana Księstwu Bawarii, a w 976 - Księstwu Karyntii. W 1278 Kraina po raz pierwszy znalazła się pod panowaniem Habsburgów, jednak już w 1282 została nadana hrabiom Tyrolu z dynastii Meinhardingów. Habsburgowie opanowali ją na stałe po wygaśnięciu tej dynastii w 1335. W 1364 Rudolf IV Założyciel podniósł Krainę do rangi księstwa (Herzogtum). Tytuł ten cesarz zatwierdził dopiero w 1590. Lenna składające się na Krainę zostały ostatecznie zjednoczone w 1607. Wraz z otaczającymi ją krajami koronnymi Kraina tworzyła tzw. Austrię Wewnętrzną.

163. Słowenia

od: Karmen
Bled to miejscowość turystyczna w północno-zachodniej Słowenii, nad jeziorem Bled u podnóża Alp, 45 km od granicy z Austrią i Włochami.
Bled liczy ponad 5 tys. mieszkańców, w sezonie przyjmuje do 4 tys. turystów. Atrakcją turystyczną jest bliskość Alp, jezioro z wyspą, na której znajduje się kościół oraz gorące źródła, z których woda zasila lecznicze baseny. W pobliżu miejscowości znajduje się Triglawski Park Narodowy oraz pole golfowe.

Uwielbiam tę pocztówkę!