1554. Norwegia

od: Trond

Fiordy są prawdziwą wizytówką i symbolem Norwegii, a szczególnie wąski i stromy Geirangerfjord, najbardziej znany z nich wszystkich. To liczący około 15 km i głęboki na 600 metrów fiord w południowo-zachodniej Norwegii, położony w odległości około 100 kilometrów od miasta Ålesund. W 2005 roku Fiord Geiranger wraz z Nærøyfjord został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Geirangerfjord wrzyna się w wysokie góry wąskim klinem wygiętym w kształt litery "S", a z jego stromych zboczy spływają warkocze wodospadów, w tym największe i najbardziej znane De Syv Søstre (Siedem Sióstr), Frairen (Zalotnik) i Brudesløret (Ślubny Welon).

Geirangerfjord jest na tyle głęboki, że mogą do niego wpływać pełnomorskie statki. Aż trudno to sobie wyobrazić, ale wzdłuż jego ścian na wąskich występach jeszcze przed wojną mieszkali ludzie na odizolowanych od świata farmach. Historie opowiadają o dzieciach przywiązywanych do palików, aby podczas zabawy nie spadły z urwiska oraz o farmerach blokujących głazami ścieżki by uniemożliwić przejście poborcom podatkowym. Ostatni mieszkańcy wyprowadzili się stąd dopiero w 1961 roku.
Najciekawsze miejsca skąd warto obejrzeć fiord to górujący nad Geirangerfjordem szczyt Dalsnibba, prowadząca do Geiranger słynna Droga Orłów (Ørnevegen) oraz punk widokowy Flydalsjuvet.

1037. Norwegia

od: Fredrikke

Romsdal to nazwa doliny i tradycyjnego regionu historycznego w norweskim regionie Møre og Romsdal. Leży pomiędzy Nordmøre a Sunnmøre. Region historyczny tworzą gminy: Aukra, Fræna, Gjemnes, Midsund, Molde, Nesset, Rauma, Sandøy i Vestnes.
Głównym miastem Romsdal i jednocześnie jego stolicą jest Molde.
Dolina Romsdal, którą Rauma uchodzi do Romsdalfjord, otoczona jest pasmem górskim Romsdalsalpene. Wznoszący się na wysokość 1550 metrów Romsdalhorn jest porównywany z Matterhornem. Natomiast szczyty Trolltindane według legendy to weselny orszak trolli zamieniony w kamień. Północna ściana Trollryggen (1740 m), Trollveggen (Ściana Trolli), to najwyższy pionowy klif w Europie. Jedną z największych atrakcji turystycznych Norwegii jest Droga Trolli (Trollstigen), prowadząca z południowego krańca Åndalsnes do Geirangerfjord.

794. Norwegia

od: Signe

Oslo (1624-1878 Christiania, 1878-1924 Kristiania) to stolica i największe miasto Norwegii. Miasto zostało założone w 1048 roku przez króla Haralda III. Od 1299 roku jest stolicą Norwegii. W samym Oslo mieszka ponad 11% mieszkańców Norwegii.
Oslo stanowi gospodarcze, naukowe, administracyjne i kulturalne centrum Norwegii. Jest siedzibą władz państwa, regionu i gminy. Znajdują się w nim m.in. Pałac Królewski i siedziba parlamentu. Miasto jest również centrum norweskiego handlu, bankowości, przemysłu i transportu morskiego. Jest siedzibą około 980 firm związanych z sektorem morskim zatrudniających około 8500 pracowników. Wśród tych firm których znajdują się jedne z największych na świecie firm zajmujących się transportem morskim, pośredników spedycyjnych i firm ubezpieczeniowych.
Do niedawna Oslo było zaklasyfikowane jako najdroższe miasto świata. Ostatnio, częściowo z powodu osłabienia norweskiej korony, zostało wyprzedzone przez takie miasta jak Tokio, Kopenhaga i Paryż. W 2009 Oslo odzyskało miejsce najdroższego miasta świata. Oslo jest siedzibą Komitetu Ministrów Rady Europy oraz programu Rady Europy i Komisji Europejskiej pod nazwą „Miasta Międzykulturowe".
Oslo jest położone nad Fiordem Oslo (Oslofjord).

593. Norwegia

Ciągnący się wzdłuż całej Norwegii łańcuch Gór Skandynawskich jest, pod względem geologicznym, przedłużeniem gór Szkocji, Irlandii oraz znajdujących się po drugiej stronie Atlantyku amerykańskich Appalachów. Geolodzy twierdzą, że wszystkie te pasma tworzyły kiedyś jedno wielkie pasmo, przed rozpadem superkontynentu Pangei.
Podczas ostatniego zlodowacenia jak i w czasie poprzednich epok lodowych całe terytorium Norwegii było skute lodem. Ruch lodowców wyżłobił głębokie doliny, które zostały zalane przez wodę z topniejących lodowców tworząc sławne norweskie fiordy.
Tereny Norwegii wciąż przechodzą proces ruchów izostatycznych, w wyniku którego teren dosłownie wyłania się z morza. Jest to proces bardzo powolny, jego tempo wynosi zaledwie kilka mm rocznie. Proces ten przebiega nieco szybciej w zależności od regionu kraju.

559. Norwegia

od: Daffodils
Jedna z moich nielicznych kartek z Norwegii, niestety z krajem z którego pochodzi ma niewiele wspólnego. Kartka, którą można dostać w każdym kraju i z każdego wysłana będzie tak samo adekwatna bardzo mnie zasmuciła. Tym bardziej, że nadawczyni wysyła je wszystkim, bez wyjątku.

523. Norwegia

od: Ingunn

Duże zróżnicowanie terenu i klimatu Norwegii powoduje występowanie dużej różnorodności siedlisk. Żyje tu około 60 000 różnych gatunków form życia. Strefa norweskiego szelfu jest uznawana za bardzo bogatą w formy życia. Całkowita liczba gatunków zawiera 16 000 gatunków owadów (prawdopodobnie kolejne 4000 gatunków czeka na opisanie), 20 000 gatunków glonów, 1800 gatunków porostów, 1050 gatunków mchów, 2800 gatunków roślin naczyniowych, blisko 7000 gatunków grzybów, 450 gatunków ptaków (250 gatunków gniazduje w Norwegii), 90 gatunków ssaków, 45 gatunków ryb słodkowodnych i 150 słonowodnych, 1000 gatunków słodkowodnych bezkręgowców oraz 3500 gatunków słonowodnych bezkręgowców. Około 40 000 z tych gatunków zostało opisanych naukowo. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych z 2006 r. zawiera 3886 gatunków występujących w Norwegii lub jej wodach przybrzeżnych. 17 z tych zapisanych w księdze gatunków to gatunki zagrożone na całym świecie, np. bóbr europejski, nawet jeśli nie są zagrożone w Norwegii. W księdze znalazło się też 430 gatunków grzybów, wiele z nich występuje tylko w pozostałościach lasów pierwotnych. W czerwonej księdze znalazło się także 90 z norweskich gatunków ptaków i 25 gatunków ssaków. Od 2006 r. 1988 obecnych gatunków zaklasyfikowano jako zagrożone lub narażone na wyginięcie. 734 gatunków ma status zagrożonych, a 285 gatunków jest krytycznie zagrożonych, wśród nich znajdują się między innymi wilk szary, lis polarny oraz żaba jeziorkowa.

408. Norwegia

Norwegia to kraj w Europie Północnej, zajmujący zachodnią i północną część Półwyspu Skandynawskiego. Graniczy z Morzem Północnym na południowym zachodzie, cieśniną Skagerrak na południu, Morzem Norweskim na zachodzie oraz z Morzem Barentsa na północnym wschodzie. Na lądzie Norwegia graniczy ze Szwecją na wschodzie, oraz z Finlandią i Rosją na północnym wschodzie.
Z uwagi na swoje położenie Norwegia posiada jedną z najdłuższych i najbardziej rozbudowanych linii brzegowych spośród wszystkich krajów świata. W skład terytorium kraju wchodzi też około 50 000 wysp, z których największą jest Spitsbergen w archipelagu Svalbard.
Tereny Norwegii wciąż przechodzą proces ruchów izostatycznych, w wyniku którego teren dosłownie wyłania się z morza. Jest to proces bardzo powolny, jego tempo wynosi zaledwie kilka mm rocznie. Proces ten przebiega nieco szybciej w zależności od regionu kraju.

400. Norwegia

od: Gro
Norwegia to kraj w Europie Północnej, zajmujący zachodnią i północną część Półwyspu Skandynawskiego. Graniczy z Morzem Północnym na południowym zachodzie, cieśniną Skagerrak na południu, Morzem Norweskim na zachodzie oraz z Morzem Barentsa na północnym wschodzie. Na lądzie Norwegia graniczy ze Szwecją na wschodzie, oraz z Finlandią i Rosją na północnym wschodzie.
Norwegia jest też jednym z najbardziej wysuniętych na północ krajów świata i jednocześnie jednym zn najbardziej górzystych. Znaczną część kraju zajmują Góry Skandynawskie. Średnia wysokość terenu wynosi 460 metrów, a 32% powierzchni znajduje się ponad granicą drzew. Ciągnący się wzdłuż całego kraju łańcuch Gór Skandynawskich jest, pod względem geologicznym, przedłużeniem gór Szkocji, Irlandii oraz znajdujących się po drugiej stronie Atlantyku amerykańskich Appalachów. Geolodzy twierdzą, że wszystkie te pasma tworzyły kiedyś jedno wielkie pasmo, przed rozpadem superkontynentu Pangei.

142. Norwegia

od: Kristin
Opactwo Utstein (norw. Utstein Kloster) w Norwegii to najlepiej zachowany średniowieczny klasztor położony na wyspie Mosterøy. Opactwo, poświęcone świętemu Wawrzyńcowi, zostało założone w obecnym miejscu za panowania króla Norwegii Magnusa VI (Magnus Lagabøte) w XIII wieku jako klasztor augustianów kanonicznych. Jeden z pierwszych klasztorów augustianów w Norwegii, jeśli nie pierwszy.
W czasach jego świetności mieszkało tu około 20-30 mnichów oraz dwa razy tyle osób świeckich pracujących w budynku. Opactwo posiadało na własność duże obszary ziemskie i mogło wykarmić około 250 osób rocznie.
Zostało rozwiązane w roku 1537 w wyniku reformacji i przekazany Trondowi Ivarssonowi, po czym służył jako prywatna rezydencja na wiele lat.