1443. Portugalia

Torre de Belém wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I Szczęśliwego w latach 1515 - 1520. Wieżę zaprojektował Fernando de Arruda i uchodzi ona za jedyną zachowaną do dziś budowlę wzniesioną całkowicie w tzw. stylu manuelińskim. Postawiona w epoce wielkich odkryć geograficznych, wieża odgrywała rolę strażnicy lizbońskiego portu, stała się także punktem orientacyjnym dla wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii. W okresach późniejszych pełniła funkcję więzienia. W wyniku wielkiego trzęsienia ziemi z 1755 budowla przeniesiona została ze środka rzeki w obecne miejsce. W 1833 przez dwa miesiące był tu więziony generał Józef Bem, twórca Legionu Polskiego w Portugalii.

W 1983 Torre de Belém wpisano na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

1403. Portugalia

Most 25 de Abril (Ponte 25 de Abril, Most 25 kwietnia) jest mostem wiszącym, który łączy Lizbonę, stolicę Portugalii, z gminą Almada na lewym, południowym brzegu rzeki Tejo.

Został otwarzony w dniu 6 sierpnia 1966 roku, natomiast platforma kolejowa została dodana dopiero w 1999 roku. Ponieważ jest to most wiszący i ma podobną barwę jest często porównywany do mostu Golden Gate w San Francisco. W rzeczywistości został zbudowany przez tę samą firmę, która zbudowała most San Francisco-Oakland Bay Bridge, a nie Golden Gate, również prezentując swoje podobieństwo w konstrukcji do słynnego mostu.

Most ma długość 2277 metrów, dzięki czemu jest 23 pod względem wielkości mostem wiszącym na świecie. Górny pokład składa się z sześciu pasów samochodowych natomiast pokład dolny z dwóch torów kolejowych.

Aż do 1974 roku most nazywany był Mostem Salazara (Ponte Salazar).

1301. Portugalia

Zamek św. Jerzego w Lizbonie (port. Castelo de São Jorge) położony jest w jednej z najstarszych części miasta i góruje nad nim. Został zbudowany przez Maurów w XII wieku na fundamentach poprzedniej budowli i służył jako twierdza. Chrześcijańscy królowie Portugalii rozbudowali go do dzisiejszych rozmiarów.

W 1147 został zdobyty w trakcie oblężenia Lizbony. Według jednej z legend, rycerz imieniem Martin Moniz, zauważając, że jedne z wrót są otwarte, własnym ciałem uniemożliwił ich zamknięcie. Rycerz zginął, ale to umożliwiło zdobycie zamku. Po przeniesieniu stolicy Portugalii, z Coimbry do Lizbony, zamek stał się siedzibą dworu. Za panowania króla Dionizego I w 1300 r., zamek został gruntownie wyremontowany. Pod koniec XIV w., Zamek na polecenie króla Jan I został poświęcony św. Jerzemu.

1294. Portugalia

Évora to miasto w Portugalii, w dystrykcie Évora, historyczna stolica regionu Alentejo w podregionie Alentejo Central. Jest siedzibą gminy o tej samej nazwie.

Historyczne centrum miasta wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO w 1986 roku.

Z czasów rzymskich w Évorze zachowała się świątynia (Templo Romano), będąca najlepiej zachowaną starożytną świątynią w Portugalii. Nie wiadomo dokładnie, jakiemu bóstwu była poświęcona, istnieją hipotezy mówiące o kulcie Diany w tym miejscu, jednak bardziej prawdopodobne jest, że była to świątynia Jowisza. Budowla pochodzi z II wieku n.e., a jej dobry stan zachowania wynika z faktu, że wykorzystywano ją także w czasach późniejszych – w średniowieczu było to miejsce egzekucji ofiar Świętej Inkwizycji, później zaś – aż do 1870 roku – istniała tu rzeźnia.

1268. Portugalia

Figueira da Foz, znana również jako Figueira to gmina w dystrykcie Coimbra w Portugalii, w regionie Centrum w podregionie Baixo Mondego. Znajduje się u ujścia rzeki Mondego, 40 km na zachód od Coimbra i jest chroniona przez wzgórza (Serra da Boa Viagem).

Siedzibą gminy jest miasto Figueira da Foz, które liczy 46600 mieszkańców. Jest to drugie największe miasto w powiecie Coimbra.

Figueira da Foz to nadmorskie miasto z kilkoma plażami nad wybrzeżem Morza Atlantyckiego, które latem zapełnia się turystami. Znajduje się tu strefa legalnego hazardu, dzięki czemu w Figueirze można znaleźć jedno z największych kasyn Półwyspu Iberyjskiego - Casino Figueira.

1152. Portugalia

Klasztor hieronimitów (port. Mosteiro dos Jerónimos) w lizbońskiej dzielnicy Belém – budowa klasztoru rozpoczęła w 1502 z polecenia króla Manuela I jako wyraz dziękczynienia za szczęśliwą wyprawę Vasco da Gamy do Indii, zakończyła w roku 1551, kiedy jego syn Jan III zrezygnował z jej finansowania. Powstała na miejscu kaplicy Ermida do Restelo (Capela de Săo Jerónimo), założonej w tym miejscu przez Henryka Żeglarza.
Do roku 1934 klasztor był pod opieką zakonu św. Hieronima stąd jego nazwa. W roku 1983 budowla została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

1058. Portugalia

od: Ana

Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono 31 sierpnia 1901 na trasie z Cais do Sodrè do Algès. Ostatecznie tramwaje konne zostały zastąpione przez elektryczne w następnym roku. Do 1928 zakończono rozbudowę sieci w górzystej części Lizbony budując trasę obecnej linii 28 na Calçada da Săo Francisco (znajduje się tu najbardziej stromy podjazd tramwajowy na świecie wynoszący 145‰, a na wielu odcinkach podjazdy osiągają pochylenie przekraczające 120‰). Rozwój sieci tramwajowej trwał do lat 50. XX w. wtedy to osiągnęła największą długość wynoszącą 76 km i liczbę 27 linii.
Obecnie sieć tramwajowa składa się z 5 linii.

975. Portugalia

Klasztor Matki Boskiej Zwycięskiej (port. Convento de Santa Maria da Vitória), zwany często Klasztorem w Batalha, to jeden najwspanialszych przykładów architektury i sztuki gotyku w Portugalii. W roku 1983 wpisany został na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Budowę zespołu klasztornego zainicjował król Jan I, w podzięce za pomoc Matki Boskiej i zwycięstwo w bitwie pod Aljubarrotą. Budowę rozpoczęto w roku 1385. Trwała blisko 150 lat i kolejni władcy odciskali na klasztorze swoje ślady, dobudowując nowe budynki lub przebudowując istniejące. Wraz z klasztorem powstała miejscowość Batalha (port. batalha – bitwa). W 1388 roku klasztor został oddany dominikanom, którzy zachowali go aż do likwidacji zakonów religijnych w roku 1834. Wielki projekt architektoniczny, jakim była budowa klasztoru, służył przede wszystkim demonstracji królewskiej potęgi. Stał się symbolem zapoczątkowanej przez Jana I dynastii Aviz i nowej epoki w historii Portugalii. Klasztor uważany jest za wzorcowy przykład połączenia architektury angielskiego gotyku i elementów rodzimego stylu manuelińskiego.

779. Portugalia

od: Manuel

Porto jest miastem niezwykle atrakcyjnym pod względem turystycznym. Najważniejszym miejscem jest stare miasto wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Centrum miasta położone jest na granitowym wzgórzu Penaventosa, opadając ku północnemu brzegowi rzeki Duero, której brzegi łączy 6 mostów, kończąc się na nabrzeżu Ribeira. Najstarsze budynki pochodzą ze średniowiecza, jednakże znajdują się tu również budowle z XX wieku, jak choćby Casa da Musica. Należy również wspomnieć o wytwórniach win w sąsiednim Vila Nova de Gaia, produkujących sławne Porto w których organizowane są wycieczki z przewodnikiem, połączone z degustacją.

776. Portugalia

od: Célia

Powiedzenie mówi Zobaczyć cały świat, a nie widzieć Sintry, to nic nie zobaczyć. Hans Christian Andersen nazwał to miasteczko "najpiękniejszym miejscem w Portugalii", a Lord Byron podczas pobytu w Sintrze nazwał ją "wspaniałym Edenem". Miasto było także ulubionym miejscem letniego odpoczynku portugalskich królów .
Będąc w Lizbonie i chcąc zwiedzić okolicę, na pewno warto odwiedzić Sintrę i spędzić tu choć jeden dzień. W centrum starego miasta - Sintra Vila znajduje się królewski pałac (Palácio Nacional de Sintra). W miasteczku znajduje się jedna z najlepszych na świecie prywatnych kolekcji sztuki Museu de Arte Moderna a także niewielkie Muzeum Zabawek (Museu do Brinquedo). Na wycieczki po otaczających Sintrę wzgórzach najlepiej przeznaczyć parę dni, bo atrakcji tu nie brakuje. Górujące ponad Starym Miastem mury mauretańskiej twierdzy - Zamku Maurów (Castelo dos Mauros), bajecznie kolorowy Pałac Pena (Palácio da Pena), który widać na zdjęciu oraz tajemnicza Quinta da Regaleira, Convento dos Capuchos czy dziki ogród i romantyczny pałac Monserrate to miejsca które trzeba zobaczyć.

769. Portugal

od: Helga

Porto (znane także jako Oporto, gdzie litera O występuje w roli rodzajnika męskiego) to miasto w Portugalii, drugie co do wielkości w państwie. Leży u ujścia rzeki Douro (hisz. Duero), nad Oceanem Atlantyckim, w północnej Portugalii, jest głównym miastem regionu Wielkie Porto.
Najstarsze informacje o mieście pochodzą z V wieku. Od ówczesnej nazwy miasta wywodzi się nazwa całego kraju: po łacinie Portus Cale (czyli "Port Cale") wkrótce przeniosło się na całe wówczas hrabstwo, zaś miasto straciło drugi człon i od tej pory jest to Porto.
Pierwotna osada założona przez Celtów lub Rzymian. W czasach rzymskich ważny port. W 409 zajęte przez Swebów, w 585 podbite przez Wizygotów. W 711 zdobyte przez Maurów. W 868 zdobyte przez pierwszego hrabiego Portugalii Vimara Peres, wasala króla Asturii, Leonu i Kastylii Alfonsa III. W 1387 Jan I, król Portugalii poślubił tutaj Filipę Lancaster i tym samym zawarł sojusz portugalsko-angielski. Dobre stosunki między tymi krajami trwały długie lata: w XVII wieku angielscy kupcy odkryli produkowane w regionie wino. Przypadło im do gustu tak bardzo, że podpisano porozumienie handlowe między oboma państwami (traktat Methuena, 1703 r.), a portugalskie wino trafiło na angielski rynek. Dzięki angielskim kupcom region Porto zaczął szybko się rozwijać, a wkrótce wino stało się sławne na cały świat, nosząc nazwę jego stolicy. Wino z Porto jest symbolem czasów wiktoriańskich w Wielkiej Brytanii, a w Portugalii metaforą brytyjskiej obecności w tym mieście, która jest ciągle widoczna.

680. Portugalia

od: Carlos

Marvão to miejscowość w Portugalii, leżąca w dystrykcie Portalegre, w regionie Alentejo w podregionie Alto Alentejo. Miejscowość jest też siedzibą gminy o tej samej nazwie. Nazwa Marvão pochodzi od imienia średniowiecznego władcy muzułmańskiego Ibn Marwana.
Jednym z zabytków znajdującym się w miejscowości jest zamek wzniesiony w 1299 przez króla Dionizego wewnąrz którego znajduje się donżon i dwa zbiorniki wody. Z murów zamku roztacza się piękny widok na góry Serra de São Mamede.

660. Portugalia

Rua Augusta (port. Arco da Rua Augusta) to kamienny łuk triumfalny, historyczny budynek oraz jedna z wielu atrakcji turystycznych Lizbony znajdującą się na Praça do Comercio.
Pierwotnie zaprojektowany jako dzwonnica został zbudowany dla upamiętnienia odbudowy miasta po trzęsieniu ziemi w roku 1755. Ma sześć kolumn o wysokości około 11 metrów i jest ozdobiona figurami różnych postaci historycznych. Alegoryczne postaci na górze, autorstwa francuskiego rzeźbiarza Célestina Calmels Anatole, przedstawiają Glorię (Chwałę) nagradzającą Odwagę i Geniusz. Poniżej znajduje się herb Portugalii. Cztery posągi na kolumnach, wyrzeźbione przez Victora Bastos, przedstawiają po prawej Nuno Alvares Pereira i Sebastião José de Carvalho e Melo, markiz Pombal, a po lewej Vasco da Gamę i Viriatusa. Dwie leżące postaci uosabiają rzeki Tag i Douro.

652. Portugalia

Serra do Marão to pasmo górskie w północnej Portugalii w regionie Norte. Maksymalna wysokość pasma sięga 1415 metrów, co powoduje, że jest ono szóstym najwyższym pasmem górskim kontynentalnej Portugalii. Marão jest najwyższą górą, na której szczycie znajduje się obserwatorium astronomiczne i zespół nadajników radiowych i telewizyjnych. Nagie, płaskie grzbiety w najwyższych partiach gór ostatnimi czasy są wykorzystywane jako miejsce pozyskiwania odnawialnych źródeł energii za pomocą sporej liczby turbin wiatrowych.

639. Portugalia

Alto Douro (port. Górne Douro) to region winiarski w północno-wschodniej Portugalii, nad rzeką Douro; z historycznego punktu widzenia południowa część Trás-os-Montes.
Znany z produkcji wina Porto, spławianego niegdyś w beczkach na specjalnych barkach w dół rzeki do miejscowości Vila Nova de Gaia (położonej naprzeciw miasta Porto), gdzie dojrzewało w piwnicach. W 2001 okolica wpisana została na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zajmuje ok. 26 milionów hektarów, co stanowi 10% powierzchni wszystkich upraw winorośli w Portugalii. Tradycja produkcji wina w regionie Alto Douro liczy sobie blisko 2000 lat.

512. Portugalia

od: Rute

Tramwaje w Lizbonie to najpopularniejszy wśród turystów system komunikacji działający w stolicy Portugalii, Lizbonie.
Pierwsze tramwaje konne na ulice Lizbony wyjechały 17 listopada 1873, połączyły one dworzec kolejowy Santa Apolonia z dzielnicą Santos. Następnie linię wydłużono do Belém. Pierwszą zajezdnię wybudowano w Santo Amaro, która funkcjonuje do dzisiaj jako zajezdnia i muzeum tramwajowe. Tramwaje elektryczne w Lizbonie uruchomiono 31 sierpnia 1901 na trasie z Cais do Sodrè do Algès. Ostatecznie tramwaje konne zostały zastąpione przez elektryczne w następnym roku.
W latach 1991–1997 zlikwidowano około 2/3 sieci tramwajowej, pozostawiając jedynie linie w najstarszej części miasta oraz jedną trasę wzdłuż rzeki Tag którą zmodernizowano. Na zdjęciu tramwaj linii numer 18, który jeździ na trasie Rua da Alfândega – Praça da Figueira - Santos - Alcântara-Mar -Boa Hora - Cemitério Ajuda.

473. Portugalia

od: Paulo

Madera, oficjalnie Region Autonomiczny Madery (port. Madeira) to niezależne politycznie i posiadające odrębną administrację terytorium portugalskie. Zaliczany do Makaronezji archipelag pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Atlantyckim u północnych wybrzeży Afryki, na północ od Wysp Kanaryjskich. Obejmuje wyspy: Madera, Porto Santo i kilka mniejszych wysp.
Powierzchnia Madery jest górzysta, najwyższym szczytem jest Pico Ruivo (1861 m n.p.m.). Klimat jest łagodny, określany mianem "wiecznej wiosny". Lasy wawrzynowe zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO, przez co obszar chroniony rezerwatem zajmuje niemal 2/3 powierzchni wyspy.
Ciekawostką jest niewątpliwie portugalska legenda, która głosi, że król Polski i Węgier Władysław III Warneńczyk przeżył bitwę pod Warną, by następnie osiąść właśnie na Maderze.

456. Portugalia

od: Helena
Cóż przedstawia kartka z Portugalii? Tego nie wie chyba nikt poza jej nadawczynią, ponieważ nawet w wiadomości nie pojawiło się słowo o tym co też może ona przedstawiać. Być może się nie znam, być może nie jestem obeznana, ale wygląda mi to jak pierwszy lepszy podniszczony budynek, jaki mógłby znaleźć się właściwie w każdym kraju.
Niemniej jednak to trochę smutne, że od numeru osiem w Portugalii dostałam coś takiego.

399. Portugalia

od: Inês
Prowincja Algarve (z j. arabskiego: zachód, ziemia położona na zachód الغرب al-Garb) to jeden z sześciu regionów Portugalii leżących na kontynencie europejskim.
Teren Algarve jest pagórkowaty, poprzecinany żyznymi dolinami, z czystymi, ciepłymi plażami zaliczanymi do najpiękniejszych na świecie, jak na przykład plaża Praia da Marinha w Lagoa. Klifowa linia brzegowa, szczególnie w okolicach Lagos usiana jest jaskiniami i grotami wyrzeźbionymi przez wodę w wapieniu. Oprócz śródziemnomorskiego klimatu i atrakcji wspomnianych powyżej, turystów przyciąga także historia regionu.

366. Portugalia

Torre de Belém to militarna budowla stojąca w Lizbonie, na jej zachodnim przedmieściu Belém, nieopodal Klasztoru Hieronimitów, u ujścia Tagu do oceanu. Jedna z największych atrakcji turystycznych stolicy Portugalii i jedyna zachowana do dziś budowla wzniesiona całkowicie w tzw. stylu manuelińskim.
Torre de Belém wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I Szczęśliwego w latach 1515 - 1520. Postawiona w epoce wielkich odkryć geograficznych, wieża pełniła rolę strażnicy lizbońskiego portu, stała się także punktem orientacyjnym dla wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii. W wyniku wielkiego trzęsienia ziemi z 1755 budowla przeniesiona została ze środka rzeki w obecne miejsce.