1563. Rosja

od: Lidiya

Władywostok (ros. Владивосток) to miasto w Rosji, stolica Kraju Nadmorskiego. Położony w południowej części półwyspu Murawiowa-Amurskiego, przy Zatoce Piotra Wielkiego, pośród wzgórz.

Władywostok jest nazywany rosyjskim San Francisco, dzięki swojemu malowniczemu położeniu nad zatoką Złoty Róg. Miasto przyciąga turystów głównie dlatego, że jest najdalej położonym miastem na trasie kolei transsyberyjskiej, odległym o siedem dni jazdy pociągiem od Moskwy. Władywostok to też miasto kontrastów - z jednej strony najważniejszy rosyjski port wojenny i handlowy, a z drugiej strony rozlatujące się bary sprzedające jedzenie gotowane przez chińskich imigrantów. 

Przystań Władywostok otworzona została 2 lipca 1860 roku Szybki rozwój rybołówstwa sprawił że już w 1880 port uzyskał prawa miejskie a niespełna osiem lat później został stolicą obwodu. W 1891 roku do Władywostoku przybył car Mikołaj II, który ogłosił budowę linii kolejowej łączącej Moskwę z ważnym portem na Oceanie Spokojnym. Budowa linii trwała kilkanaście lat, pierwszy pociąg z Moskwy przyjechał w 1903 roku. Co ciekawe, w tych czasach większość mieszkańców rosyjskiego portu stanowili imigranci z Chin i Korei. 

Niemal od końca drugiej wojny światowej aż do 1991 roku Władywostok był miastem zamkniętym dla cudzoziemców, ze względu na stacjonowanie floty wojennej radzieckiej armii.

A czy wam Władywostok z czymś się kojarzy? Dla mnie jest on takim "mitycznym" miastem na końcu świata, które chciałabym kiedyś odwiedzić. Dotrzeć tam koleją transsyberyjską, wysiąść z niego i stanąć na brzegu obmywanym przez wody Oceanu Spokojnego. Kiedyś mi się uda, jestem tego pewna :)

1532. Rosja

od: Denis

Sobór Chrystusa Zbawiciela (ros. Хра́м Христа́ Спаси́теля) to największa świątynia (sobór) prawosławna na świecie, znajdująca się w Moskwie na brzegu rzeki Moskwy, nieopodal Kremla. Katedralny sobór Chrystusa Zbawiciela jest votum dziękczynnym za uratowanie Rosji przed najazdem napoleońskim w 1812 roku.

Decyzja o zniszczeniu soboru i wybudowaniu na jej miejscu Pałacu Rad zapadła 2 lipca 1931, a 5 grudnia tegoż roku świątynia została wysadzona w powietrze. Wymagało to dwóch eksplozji, ponieważ świątynia przetrwała pierwszą. Budowa Pałacu Rad, rozpoczęta w 1937, nigdy nie wyszła z cyklu zerowego, a jej kontynuowaniu stanęła na przeszkodzie II wojna światowa. Dopiero w 1958 w znajdującym się na miejscu cerkwi wykopie rozpoczęto budowę otwartego basenu pływackiego „Moskwa”.

Pierwsze próby odbudowy zniszczonej świątyni datują się na koniec lat 80. Kamień węgielny pod budowę wmurowano 5 grudnia 1990. Równocześnie powołano do życia fundację i w 1994 rozpoczęto budowę. Projektantem świątyni był Aleksy Denisow. Dzięki darom budowa postępowała bardzo szybko i dolna świątynia została w dzień Przemienienia Pańskiego 6/19 sierpnia 1996 poświęcona przez patriarchę Aleksego II, który zarazem sprawował pierwszą liturgię. Górna świątynia została udostępniona 19 sierpnia 1999, w wigilię 2000. rocznicy Narodzenia Chrystusa. Tamże sprawowano pierwszą od lat Bożonarodzeniową Boską Liturgię. Uroczyste poświęcenie odbudowanej świątyni miało miejsce 19 sierpnia 2000.

1516. Rosja

od: Tatiana

Plac Senacki (ros. Сенатская площадь) – plac miejski w Petersburgu, położony naprzeciwko Soboru św. Izaaka. Początkowo plac nosił imię Piotra Wielkiego, aż do roku 1925, kiedy przemianowano jego nazwę na Plac Dekabrystów (ros.Площадь Декабристов), nazwa ta utrzymywała się aż do 29 lipca 2008 roku, kiedy to nadano placu obecną nazwę. Plac graniczy od wschodniej strony z Budynkiem Admiralicji, natomiast na samym placu znajduje się pomnik Piotra I (Jeździec miedziany).

1502. Rosja

Sankt Petersburg to miasto w Rosji, położone w delcie rzeki Newy, nad Zatoką Fińską. W obszarze miasta znajduje się ponad 40 wysp. Wyspy połączone są 396 mostami, z których 14 największych jest co noc otwieranych w celu umożliwienia jednostkom pływającym przedostania się na jezioro Ładoga. Nazywane jest Wenecją Północy.

1483. Rosja

Klasztor Nowodziewiczy (ros. Новодевичий монастырь) został wybudowany w 1524 roku w Moskwie, dla uczczenia zdobycia Smoleńska. We wrześniu 1610 roku hetman Stanisław Żółkiewski rozlokował w klasztorze Nowodziewiczym cztery polskie chorągwie pod dowództwem Jana Chluskiego, Jana Hreczynina, Olszańskiego i Kotowskiego.

We wrześniu 1612 roku w jego pobliżu rozegrała się bitwa, w której Jan Karol Chodkiewicz idący na odsiecz oblężonej polskiej załodze moskiewskiego Kremla poniósł taktyczną porażkę z powstańcami moskiewskimi Dmitrija Pożarskiego. W XVII wieku Zofia Romanowa, siostra cara Piotra I Wielkiego, przebudowała go, a od 1682 roku stał się on jej drugą rezydencją. W tym samym klasztorze została zamknięta, gdy Piotr I przejął władzę. Niedługo później uwięził tam również swą pierwszą żonę Jewdokiję Łopuchiną.

1482. Rosja

Most Ermitażowy (ros. Эрмитажный мост) to most na Zimowym Kanale biegnącym wzdłuż Nabrzeża Pałacowego w Sankt Petersburgu. Most stanowi część Ermitażu i zespołu Pałacu Zimowego.

Most znajduje się między budynkami Teatru Ermitażu i Starego Ermitażu. Zimowy Kanał, przez który przerzucony jest most, płynie między dwoma wyspami: Pałac Zimowy jest na Drugiej Wyspie Admiralicji (na zachodzie), Teatr Ermitażu na Pierwszej Wyspie Admiralicji (na wschodzie).

Ruch samochodów na moście jest bardzo duży i odbywa się zaledwie na dwóch pasach - po jednym dla każdej ze stron. Wody kanału przepływają pod mostem w kierunku od Newy do Moyki.

1406. Rosja

Chabarowsk (ros. Хабаровск) to miasto w Rosji, położone w południowo-wschodnim regionie azjatyckiej części tego kraju, nad Amurem w pobliżu ujścia rzeki Ussuri.

Chabarowsk jest największym ośrodkiem przemysłowym Rosji na Dalekim Wschodzie.

Założone jako forteca Chabarowka (na cześć rosyjskiego odkrywcy Jerofieja Chabarowa) w 1858 roku. Prawa miejskie od 1880 roku. Od 1893 roku miasto nosi obecną nazwę. W roku 1905 do Chabarowska doprowadzono linię Kolei Transsyberyjskiej. W okresie wojny domowej w Rosji w latach 1918–1920, ważny ośrodek rewolucyjny na Syberii.

1364. Rosja

Most Bankowy (ros. Банковский мост to kładka dla pieszych w Sankt Petersburgu będąca przeprawą nad Kanałem Gribojedowa. Wybudowano ją w latach 1825-1826, inżynierem mostu był Wilhelm von Traitteur. Długość kładki wynosi 25,2 m, jej szerokość wynosi 1,9 m. Konstrukcja kładki została wykonana w technologii żeliwnej.

Most jest jest obecnie jednym z najbardziej rozpoznawalnym mostów w mieście przez cztery posągi gryfów, które są zwieńczeniem przyczółków mostu po obu jego stronach. Posągi zostały zaprojektowane przez znanego w Rosji rzeźbiarza Pawła Pietrowicza Sokolowa.

1361. Rosja

Na południowo-wschodnim zboczu gór Bish-Iirdu (Góry Ałtaj) w górze rzeki Shavla - prawym dopływie rzeki Argut - znajdują się najpiękniejsze i najbardziej niezwykłe jeziora Ałtaju zwane Shavla lub Shavlinskie jeziora.

Jasne kolory alpejskich łąk, majestat cedrów, błękit alpejskich jezior otoczonych ostrymi szczytami, które pokryte są śniegiem tworzą naprawdę niezapomniany obraz.

Jeziora Shavla składają się z dwóch basenów. Na zdjęciu widoczne jest Górne Jezioro Shavla, które znajduje się w pobliżu dużego lodowca Shavla, spływającego z północno-zachodniej ściany North-Chuysky. Jezioro leży 190 metrów nad poziomem morza, jego długość wynosi 1500 metrów, a szerokość 500. Dzięki błotu z dodatkiem lodu a nietypowy kolor wody - jasno-turkusowy.

1318. Rosja

Omsk (ros. Омск) to miasto w Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, przy ujściu rzeki Om do Irtyszu. Stolica obwodu omskiego.

Osada założona w 1716 roku jako warownia dla obrony przed Kirgizami, potem zespół faktorii handlowych. Prawa miejskie w latach 1782–1797 i od 1804 r. W mieście od 1822 znajdowała się siedziba generał-gubernatora Syberii Zachodniej. Na początku XX wieku wielkie centrum handlowe. W latach 1918–1919 siedziba antybolszewickiego rządu Aleksandra Kołczaka. W okolicach Omska znajdują się kolonie karne.

Obecnie miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłowym, naukowym (10 wyższych uczelni w tym uniwersytet założony w 1974 r.) i kulturalnym (muzea, teatr z 1874).

Na zdjęciu jeden z domów przy ulicy Pochtovaya.

1299. Rosja

Teatr Bolszoj (ros. Большой театр, Государственный академический театр оперы и балета России) to zabytkowy i historyczny teatr w Moskwie, Rosja, zaprojektowany przez architekta Osipa Bowe, położony na Placu Teatralnym w centrum Moskwy, niedaleko Kremla. Wystawia przedstawienia operowe i baletowe. Balet Bolszoj i Opera Bolszoj należą do najstarszych i największych zespołów, odpowiednio, baletowych i operowych na świecie. Teatr patronuje Moskiewskiej Akademii Choreografii, światowemu liderowi szkolnictwa baletowego.

Założony w 1776 przez księcia Piotra Urussowa oraz Michaiła Jegorowicza Maddoxa. Początkowo występy odbywały się w prywatnym domu, jednak w 1780 przeniósł się do ówczesnego teatru Petrovka, tym samym zaczynając tworzyć własne sztuki i opery.

Inauguracja teatru odbyła się 18 stycznia 1825 prologiem Tryumf muz i baletem Fernando Sora Kopciuszek. Pierwotnie wystawiano tu wyłącznie rosyjskie sztuki, jednakże ok. 1840 również i zagraniczni kompozytorzy zaczęli wystawiać swe dzieła.

1275. Rosja

Ural oddziela Nizinę Wschodnioeuropejską na zachodzie od Niziny Zachodniosyberyjskiej na wschodzie. Południowy Ural graniczy z wyżyną Obszczyj Syrt na zachodzie i z Płaskowyżem Turgajskim na wschodzie. Południowe przedłużenie Uralu stanowi pasmo gór niskich Mugodżary, a dalej na południe - płaskowyż Ustiurt.

Wschodnim podnóżem Uralu Międzynarodowa Unia Geograficzna poprowadziła granicę między Europą i Azją.

Klimat o cechach kontynentalnych, na północy subpolarny, na południu umiarkowany. Opady od 500 mm na wschodnich zboczach, do 800 mm na zachodnich. Na północy niewielkie lodowce (o łącznej powierzchni około 25 km²). Zbocza rozcięte przez liczne rzeki należące do dorzeczy Wołgi, Obu, Uralu i Peczory. Na wschodnich zboczach niewielkie jeziora: Tawatuj, Argazi, Turgojak i inne. Roślinność na północy jest tundrowa, ku południu przechodzi w lasy iglaste (tajga) i liściaste. Na samym południu występują lasostepy i stepy.

Ural posiada bogate złoża mineralne: żelazo, miedź, chrom, mangan, nikiel, boksyty, złoto, platynę, węgiel kamienny, węgiel brunatny, ropę naftową, sól kamienną, sól potasową, kamienie szlachetne, azbest i inne.

1274. Rosja

Twer (ros. Тверь, w 1931-1990 Калинин - Kalinin) to miasto obwodowe w Rosji, port nad Wołgą, przy ujściu Twercy. W średniowieczu był stolicą samodzielnego udzielnego księstwa (Księstwo twerskie).

Wiosną 1940 NKWD wymordowało w swojej siedzibie w Twerze około 6300 polskich funkcjonariuszy Policji Państwowej, Korpusu Ochrony Pogranicza, Straży Więziennej, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej i innych więźniów z obozu w Ostaszkowie, następnie pogrzebanych w zbiorowych mogiłach nieopodal miejscowości Miednoje.

1261. Rosja

Oficjalna kartka z Rosji przedstawiająca obraz Maryany Nurgalievej pod tytułem "Wiborg. The Old Town". Niestety nic więcej na jego temat, jak i na temat jego autorki, nie mogłam znaleźć.

1253. Rosja

Dzwonnica Iwana Wielkiego (ros. Колокольня Ивана Великого) to dzwonnica o wysokości 81 metrów położona w kompleksie architektonicznym moskiewskiego Kremla, pełniąca funkcje wspólnej dzwonnicy soborów Archangielskiego, Zaśnięcia NMP oraz Zwiastowania.

Pierwsza dzwonnica zbudowana z kamienia stała na tym miejscu w 1329 i stanowiła część cerkwi Jana Lestwicznika pod Dzwonami. Obecna wieża pochodzi z lat 1505-1508, w pierwotnym stanie była jednak o wiele niższa i zwieńczona dwoma ośmiokątnymi szczytami. W latach 1532-1540 połączono dzwonnicę z analogicznym obiektem tego typu wzniesionym dla Soboru Zaśnięcia NMP przez Pietroka Małego Friazina, włoskiego architekta osiadłego w Rosji. Do obecnej wysokości została podniesiona za czasów Borysa Godunowa w 1600, który podejmując tę budowę miał zamiar zatrudnić przy niej setki ludzi przybyłych do Moskwy w ucieczce przed klęską głodu. Po zakończeniu prac wydany został zakaz wznoszenia wyższych obiektów, zniesiony dopiero w XX wieku. W 42 lata później do wieży na polecenie patriarchy Filareta dobudowano przybudówkę noszącą odtąd jego imię.

1245. Rosja

W czasach ZSRR plac Czerwony był najważniejszym reprezentacyjnym ośrodkiem życia publicznego tego państwa. Odbywały się tu manifestacje pierwszomajowe i świąteczne parady wojskowe, co było powodem przebudowy placu i rozebrania katedry Kazańskiej oraz kaplicy Iwierskiej z bramą Zmartwychwstania. Istnieje też wersja, uznawana za miejską legendę, o planie rozebrania charakterystycznej katedry św. Bazylego, demonstrowanym Stalinowi przez Lazara Kaganowicza, który na makiecie nowego placu usuwał miniaturę tej budowli. Stalin miał wtedy polecić "Zostaw ją na (swoim) miejscu".

Dwie najbardziej znane parady wojskowe na placu Czerwonym odbyły się – pierwsza w 1941 roku, kiedy prosto z defilady żołnierze Armii Czerwonej maszerowali na znajdujący się tuż pod Moskwą front, oraz druga w 1945 roku jako Defilada Zwycięstwa przypieczętowująca tryumf nad narodowym socjalizmem – w jej trakcie rzucano zdobyczne hitlerowskie sztandary na bruk przed mauzoleum Lenina.

28 maja 1987 roku w dniu święta rosyjskich sił obrony powietrznej nieopodal placu Czerwonego wylądował niemiecki pilot Mathias Rust.

W 1991 roku, jako pierwszy obiekt w Rosji, plac Czerwony został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

1242. Rosja

Sobór Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie to cerkiew prawosławna w Moskwie położona na Placu Czerwonym.

Nie wiadomo, kiedy na miejscu dzisiejszej cerkwi powstał pierwszy prawosławny budynek sakralny - pierwsza wzmianka o istnieniu w tym miejscu cerkwi pochodzi z 1625. Była zbudowana z drewna i ufundowana przez Dymitra Pożarskiego. Spłonęła ona w 10 lat później i na jej miejscu ze środków cara Michaiła Fiodorowicza została wzniesiona nowa, murowana cerkiew.

W 1801 obok cerkwi została wzniesiona dzwonnica, która została podwyższona kolejno w 1805 i w 1865. W 1918, w czasie nabożeństwa w budynku, patriarcha Tichon poinformował wiernych o śmierci zdetronizowanego cara Mikołaja II, jego żony i dzieci. W latach 1925-1930 cerkiew była remontowana.

W 1936 władze stalinowskie zdecydowały o zniszczeniu obiektu i wzniesieniu na jego miejscu publicznej toalety. Sobór został odbudowany dopiero po upadku ZSRR, w latach 1990-1993, ze wsparciem finansowym merostwa Moskwy.

1234. Rosja

Sobór św. Włodzimierza w Petersburgu to prawosławny sobór w Petersburgu, jedna ze świątyń eparchii petersburskiej.

Sobór został wzniesiony w latach 1766–1772 według projektu włoskiego architekta Antonio Rinaldiego na miejscu kilku starszych cerkwi. W 1772 pożar zniszczył znajdujący się w sąsiedztwie nowej świątyni drewniany sobór Zaśnięcia Matki Bożej, co zmusiło budowniczych do zaadaptowania przedsionka nieukończonego jeszcze soboru św. Włodzimierza do celów kultowych (pozostała część wnętrza nie posiadała wyposażenia). Na tym etapie prace budowlane zostały przerwane i wznowiono je dopiero w 1783. Wówczas caryca Katarzyna II poleciła, by nieukończony obiekt, zamiast planowanego wezwania Zaśnięcia Matki Bożej otrzymał jako patrona św. Włodzimierza. Dokończenie wznoszenia soboru powierzono architektowi I. Starowowi i zebranej wokół niego grupie artystów. Wykonywaniem dekoracji wnętrza kierował M. Mielentjew. 1 października 1789 miało miejsce uroczyste poświęcenie obiektu. W świątyni znajdowały się dwa ołtarze - główny ku czci św. Włodzimierza oraz boczny Zaśnięcia Matki Bożej. Następnie do głównej bryły dostawiono jeszcze kaplicę św. Mikołaja, położoną z lewej strony ołtarza głównego.

1232. Rosja

Jasna Polana (ros. Ясная Поляна) to rodzinny majątek rodu Tołsojów, w tym słynnego pisarza Lwa Tołstoja, który w tym miejscu urodził się, mieszkał i tworzył przez dużą część swojego życia, został również tu pochowany. Jasna Polana położona jest 12 km na południowy wschód od miasta Tuła, w obwodzie tulskim i szczokinskim rajonie, w zachodniej Rosji.

Zaraz po śmierci Tołstoja posiadłość została przekazana jako miejsce na muzeum pamięci pisarza. Organizatorem muzeum była córka Lwa, Aleksandra Tołstaja. Obecny dyrektor muzeum jest również potomkiem rodu Tołstych. Główne eksponaty to osobiste rzeczy pisarza, jak również jego biblioteka, zawierająca około 22.000 tomów. W Jasnej Polanie powstały dwie najważniejsze powieści pisarza: Wojna i pokój oraz Anna Karenina.

Muzeum składa się z posiadłości pisarza, szkoły, którą założył dla chłopskich dzieci oraz parku, w którym znajduje się grób Lwa Tołstoja. Podczas II wojny światowej posiadłość była okupowana przez wojska niemieckie i częściowo zdewastowana, jednak większość cennych przedmiotów została ewakuowana przez radzieckie władze przed okupacją posiadłości.

1223. Rosja

Twierdza Pietropawłowska (ros. Pietropawłowskaja kriepost) to twierdza w Petersburgu, najstarsza budowla w mieście, założona przez Piotra I w roku 1703 na Wyspie Zajęczej, miała służyć do obrony przed Szwedami. Twierdza składała się z 6 bastionów, dwóch rawelinów oraz baszty.

W murach znajdują się dwie bramy: Brama Piotrowska oraz Brama Newska. Wewnątrz budowli znajduje się sobór św. św. Piotra i Pawła (wybudowany w latach 1712-1733), który wieńczy 122-metrowa iglica. W soborze znajdują się krypty rosyjskich monarchów, m.in. Św. Aleksandra II oraz św. Mikołaja II (pochowany w 1998 roku).

Twierdza Pietropawłowska odgrywała rolę więzienia politycznego do 1917 roku. Więziono tu Tadeusza Kościuszkę (w Domu Komendanta), Seweryna Krzyżanowskiego, Juliana Ursyna Niemcewicza, Fiodora Dostojewskiego, Maksyma Gorkiego, Piotra Kropotkina, Lwa Trockiego, Jana Kilińskiego oraz Aleksandra Uljanowa, brata Włodzimierza Lenina.

W październiku 1917 roku garnizon twierdzy przyłączył się do rewolucjonistów i umożliwił wydanie 100 000 karabinów robotnikom.

Na zdjęciu twierdza widziana jest z dachu Pałacu Zimowego.