1115. Polska

od: Michał

Łeba (kasz. Łeba, niem. Leba) to miasto i gmina w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, położona na Wybrzeżu Słowińskim, nad rzekami Łebą i Chełstem, miejscowość wypoczynkowa z portem morskim i kąpieliskami.
W latach 1974–2005 Łeba była uznana przez rząd za miejscowość posiadającą warunki do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego, dzięki czemu mogły być prowadzone tu zakłady lecznictwa. W oparciu o warunki naturalne ustalono dla Łeby pierwszoplanowe kierunki lecznicze: choroby układu oddechowego i choroby układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii (choroby tarczycy). Kierunkiem drugoplanowym były choroby narządów ruchu i reumatyczne oraz kierunek klimatyczno-usprawniający.
Największą atrakcją Łeby są jednakże ruchome wydmy znajdujące się na terenie Słowińskiego Parku Narodowego.

49. Polska

Łeba (kasz. Łeba, niem. Leba) to miasto i gmina w północnej Polsce, w województwie pomorskim, nad rzekami Łebą i Chełstem, port morski.
Pierwsze zasiedlenia na brzegu morskim miały miejsce jeszcze w neolicie, są one lokalizowane na pagórkach np.: koło Potęgowa, nawet na Rowokole archeolodzy znaleźli pojedyncze narzędzia. Łeba jako osada powstała zapewne później niż Gardna Wielka. Jeziora Sarbsko i Łebsko musiały się rozdzielić i musiał powstać ląd zdatny do osiedleń. Trzeba zatem dać temu wiary, że najpierw osiedle powstało na mierzei. Tę osadę zbudowali z pewnością Pomorzanie mówiący językiem kaszubskim. Mogło to mieć miejsce nawet i jeszcze w VIII w. bo zalew był bez wątpienia atrakcyjny ze względu na łatwe połowy ryb.