1345. Irlandia

Klify Moher (irl. Aillte an Mhothair, ang. Cliffs of Moher), znane również jako Klify Moheru i Moherowe Klify, to odcinek klifowego wybrzeża Oceanu Atlantyckiego w zachodniej części Republiki Irlandii (Clare). Klif, zbudowany z wapieni i piaskowców, ma około 8 km długości, a w najwyższym miejscu osiąga wysokość 214 m. Jedna z głównych atrakcji turystycznych Irlandii.

Na ich szczycie wznosi się XIX-wieczna kamienna wieża – O'Brien's Tower, zbudowana jako atrakcja turystyczna i punkt obserwacyjny.

Klify te są zachodnią częścią płaskowyżu Burren – formacji zbudowanej ze skał wapiennych poprzecinanych równoległymi szczelinami, powstałymi poprzez wymywanie wapienia przez wody deszczowe.

1241. Irlandia

od: Maria

Maskonur zwyczajny, maskonur (Fratercula arctica) to gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny alk (Alcidae).

Zamieszkuje wyspy oraz wybrzeża północnego i środkowego Atlantyku. Występuje na północnoatlantyckim wybrzeżu Ameryki Północnej, Grenlandii, Islandii, Danii, Irlandii, Estonii, Wyspach Owczych, Svalbardzie, Nowej Ziemi oraz atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Skandynawskiego i Wyspach Brytyjskich, jak również w Stanach Zjednoczonych. We Francji spotkać go można tylko na wybrzeżach bretońskich. Część wędrownych populacji dolatuje na zimowiska nad zachodnią część Morza Śródziemnego. Poza okresem lęgowym spotkać go też można na otwartym morzu okolic północno-zachodniej Afryki

Na polskim wybrzeżu pojawia się sporadycznie, w czasie zimowych wędrówek.

Jego sympatyczny i zabawny wygląd zewnętrzny, o sylwetce z zaokrągloną dużą głową i krótkimi czerwonymi nogami, sprawił, że nazwa łacińska maskonura określa go jako "braciszka arktycznego".

1235. Irlandia

od: Maria

Wexford (irl. Loch Garman, łac. Manapia) – miasto portowe położone na południowym wschodzie Irlandii przy ujściu rzeki Slaney do Morza Irlandzkiego.

Miasto zawdzięcza swoja nazwę skandynawskim osadnikom i około roku 800 znane było jako Veisafjörðr (staronord. "mulista, błotnista zatoka"). W lokalnym języku Yola (do połowy XIX wieku) miasto nazywane było Weisforthe.

Miasto jest ważnym miastem turystycznym w Irlandii. Jedną z atrakcji jest latarnia morska Hook widoczna na zdjęciu.

1183. Irlandia

Autorstwo nazwy The Beatles przypisuje się Lennonowi oraz Sutcliffe'owi, którzy w kwietniu 1960 zaproponowali ją McCartneyowi oraz Harrisonowi. Cztery miesiące później, w sierpniu, tuż przed wyjazdem do Hamburga na, jak się miało okazać, obfitujące w liczne ekscesy występy, do czwórki gitarzystów dołączył perkusista Best. Jednak najbardziej emblematycznym miejscem dla Beatlesów tego okresu był liverpoolski klub The Cavern. W sylwestra 1961/1962 Beatlesi podróżują do Londynu na przesłuchanie do Decca Records. Ostatecznie wytwórnia nie podpisała z nimi kontraktu, co do dziś uważa się za największą pomyłkę w historii przemysłu fonograficznego[3]. Stuart Sutcliffe odszedł z zespołu na krótko przed swą przedwczesną śmiercią, która nastąpiła 10 kwietnia 1962. Cztery miesiące później – 16 sierpnia – za namową niezadowolonego z gry Besta producenta George'a Martina, grupa w kontrowersyjnych okolicznościach zwolniła perkusistę i zastąpiła go przyjacielem zespołu – Ringo Starrem. Zespół też za namową menedżera Briana Epsteina zmienił wizerunek z niegrzecznych chłopców w skórach na garnitury. Ten etap kariery kończy podpisanie kontraktu z EMI.

1011. Irlandia

Glendalough (irl. Gleann Dá Loch, dosł. Dolina dwóch jezior) to dolina położona w górach Wicklow.
W dolinie położone są dwa jeziora morenowe: Jezioro Dolne (ang. Lower Lake) i Jezioro Górne (ang. Upper Lake). Rzeka Poulanass, spływająca do doliny od południa, tworzy niewielką deltę, która rozdzielając się tworzy obydwa jeziora.
Jednym z zabytków znajdujących się nad Jeziorem Dolnym jest wieża (ang. round tower), typowa dla irlandzkiej architektury średniowiecznej, kamienna okrągła wieża. Wysoka na 32 metry z wejściem na wysokości 3,6 metra od ziemi. Wewnątrz wieży znajdowało się sześć drewnianych pięter, połączonych systemem drabin. Na szczycie znajdują się cztery okna skierowane na cztery strony świata. Pełniła funkcję orientacyjną, dla podróżników, służyła także jako magazyn, a w razie ataków pełniła funkcję refugium.

719. Irlandia

od: Nora

Katedra Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja w Galway (irl. Ard-Eaglais Mhaighdean na Deastógála agus Naomh Nioclás) to główna świątynia diecezji Galway, Kilmacduagh i Kilfenora w Irlandii. Mieści się przy placu Cathedral Square w Galway. Została wybudowana w latach 1958–1965 z wapienia, na miejscu dawnego więzienia miejskiego. Podczas poświęcenia w 1965 dokonanego przez kardynała Richard Cushinga otrzymała wezwanie Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja.
Pod względem architektonicznym jest budowlą eklektyczną, z przewagą neorenesansu i stylu neoromańskiego zaprojektowaną przez Johna J. Robinsona. Jest wysoka na 44,2 metry. Budowla wzorowana jest na kościele z hiszpańskiego miasta Salamanka.

455. Irlandia

od: Anne

Waterford (irl. Port Láirge, staronord. Vedrarfjord – "wietrzny fjord") to główne miasto na południowym wschodzie kraju i piąte co do wielkości w kraju. Założone w roku 914 przez Wikingów, jest najstarszym miastem w Irlandii.
Najstarsza część Waterford to tzw. Trójkąt Wikingów, otoczony przez zachowane do dziś fragmenty fortyfikacji z X w. Jednym z wierzchołków tego trójkąta jest słynna Wieża Reginalda. W XV w. miasto powiekszono dobudowująć mury miejskie na zachodzie. W Waterford zachowało się najwięcej fragmentów murów miejskich ze wszystkich miast w Irlandii. Jedynie w Derry, w Irlandii Północnej, jest więcej zachowanych murów, jednak pochodzą one z późniejszego okresu. Codziennie organizowane są wycieczki po miejskich murach Waterford.

409. Irlandia

od: Cleo
Irlandia (irl. Éire) to państwo w Europie Zachodniej, które zajmuje większość terytorium wyspy o tej samej nazwie.
Historyczną, łacińską nazwą Irlandii, nadaną przez Rzymian, była Hibernia, pochodząca od greckiego określenia Ἰουερνία (Ioneria). Nazwa rzymska została "przerobiona" na Hibernia ze względu na swoje podobieństwo do wyrazu hibernus - "zimowy". Staroirlandzkie zapożyczenie nazwy jako īweriū / īwerion, po pewnym czasie przeistoczyło się we współczesną nazwę Éire.
Konstytucja Irlandii z 1937 roku stanowi, iż oficjalna nazwą państwa jest Éire (w języku irlandzkim) oraz Ireland (w języku angielskim jako języku pomocniczym). Nazwy te używane są podczas podpisywania umów międzynarodowych i traktatów stowarzyszeniowych.Niemniej, jako opisu państwa, stosuje się irlandzką nazwę Poblacht na hÉireann lub jej angielską wersję Republic of Ireland.
Używanie jednej nazwy, dla określenia wyspy jak i państwa, miało na celu podkreślenie integralności Irlandii Północnej i pozostałej części wyspy, jako jednego organizmu państwowego.
Państwa stowarzyszone we Wspólnocie Narodów, włączając w to Zjednoczone Królestwo, dla określenia Irlandii jako państwa używają nazwy Éire. Według przepisów z roku 1947, w pismach urzędowych dotyczących Irlandii jako państwa, powinno stosować się nazwę Éire.

386. Irlandia

od: Denise
Poulnabrone Dolmen w Burren został zbudowany ponad 5000 lat temu (3800 - 3200 p.n.e.). Poll na mBrón to w języku irlandzkim "otchłań smutków". Jest to tak zwany dolmen portalowy, ponieważ konstrukcję podtrzymują dwie kolumny - portale).
Dolmen ten jest chyba jednym z najbardziej znanych w Irlandii, a co za tym idzie często umieszczany na pocztówkach. Bezpośrednia konfrontacja najczęściej zaskakuje jego niewielkimi rozmiarami, gdyż jest mniej więcej wysokości człowieka). Legenda mówi że dolmen był wrotami przenoszącymi do równoległej krainy w kosmosie.

363. Irlandia

od: Kevin
Rolnictwo pozostaje jedną z najważniejszych gałęzi gospodarki Irlandii. Jest ono wysoko zmechanizowane i daje zatrudnienie około 9,5% ludności, a produkcja wołowiny i mleka stanowi 58% ogółu produkcji rolnej. Olbrzymią większość w rolnictwie stanowią małe gospodarstwa rolne. Powierzchnia przeznaczona pod uprawy rolnicze jest niewielka, za to wysoce produktywna. Głównymi roślinami uprawnymi są zboża, buraki cukrowe i ziemniaki, natomiast olbrzymie obszary łąk i sprzyjający klimat pozwalają na całoroczny wypas zwierząt.

139. Irlandia

od: Claudia

Zamek Blarney – średniowieczny zamek w mieście Blarney w hrabstwie Cork w Irlandi, wzniesiony w 1446 roku. Popularna atrakcja turystyczna, głównie ze względu na interesujący XIX-wieczny ogród skalny oraz tzw. Kamień z Blarney.
Kamień z Blarney nazywany jest również Kamieniem Elokwencji, (ang. Blarney Stone, Stone of Eloquence) – wapienny blok o wymiarach ok. 30 x 120 cm, wmurowany w mury obronne zamku. Legenda głosi, że ten kto go pocałuje, uzyska dar elokwencji i przekonywania. Nie jest to zbyt proste, gdyż jest on wbudowany poniżej linii blanków. Osoba która chce tego dokonać musi być zwieszona głową w dół i przytrzymywana za nogi.
Przekonanie o takich właściwościach kamienia pochodzi z opowieści o właścicielu zamku, który był odpowiedzialny za kolonizację okolicznych terenów. Mimo niewywiązywania się ze swoich obowiązków i wynikłego stąd gniewu Elżbiety I, angielskiej królowej, dzięki swoim zdolnościom krasomówczym zawsze zdołał uniknąć odpowiedzialności. Od tego czasu słowo blarney w języku angielskim oznacza sprytną, pochlebczą mowę.