502. Paragwaj

od: Ana
Asunción to stolica Paragwaju, położona nad rzeką Paragwaj na zachodnim skraju Wyżyny Brazylijskiej, przy granicy z Argentyną. Jest największym miastem Paragwaju: zamieszkuje go ponad pół miliona mieszkańców, czyli ok. 8% ludności całego kraju, a cały zespół miejski zamieszkuje prawie 1,7 mln osób.
Miasto jest jedną z najstarszych hiszpańskich osad w Ameryce Południowej, a na pewno najstarszą położoną na wschód od Andów. Nazywane jest czasem "matką miast", ponieważ stąd wyruszały ekspedycje kolonialne, które zakładały nowe miasta na podbijanych terenach. Zostało założone dokładnie 15 sierpnia 1537 jako Nuestra Señora de la Asunción, czyli Wniebowzięcie Matki Boskiej. Tutaj też w 1731 miało tu miejsce pierwsze powstanie przeciwko władzy hiszpańskich kolonistów pod wodzą José de Antequera y Castro.

501. Salwador

od: William

San Andrés jest przedhiszpańskim miejscem w Salwadorze, które zamieszkane zostało już około roku 900 p.n.e. To rolnicze miasteczko w dolinie Zapotitán (obecnie w departamencie La Libertad) zostało opuszczone około roku 250 ze względu na ogromną erupcję Lago Ilopango i ponownie zamieszkane dopiero w V wieku. W latach 600-900 San Andrés było stolicą Majów panujących nad całą doliną Zapotitán.
Badania i wykopaliska na tym terenie odkryły przede wszystkim centrum polityczno-ceremonialne z czterema piramidami, z których jedną można zobaczyć na kartce. W 1996 roku rząd Salwadoru otworzył Park Archeologiczny San Andrés, gdzie turyści mogą nie tylko zwiedzić tamtejsze muzeum, ale także wspiąć się na piramidy, wokół których znajdują się pola uprawne indygowca barwierskiego zapoczątkowane jeszcze za czasów hiszpańskich kolonizatorów.

500. Niemcy

od: Rafał
Brama Brandenburska (niem. Branderburger Tor) to zabytkowa budowla w Berlinie i jeden z charakterystycznych punktów miasta, która została zaprojektowana przez niemieckiego architekta, pochodzącego z Kamiennej Góry Carla Gottharda Langhansa.
Budowana po wojnie siedmioletniej, w czasach umacniania Prus, w roku rewolucji francuskiej została wzbogacona kwadrygą, którą powoziła naga wówczas Wiktoria, bogini zwycięstwa uwieńczona dębowymi liśćmi. Na biało pomalowana budowla nazwana została wtedy Bramą Pokoju.
Zabytek znajduje się na niemieckich rewersach monet 10, 20 i 50 eurocentów jako symbol zjednoczenia państwa niemieckiego.

499. Chiny

W chińskich ogrodach rośliny odgrywają mniejszą rolę. Ważniejsza jest architektura - przymierze wody i kamienia. Stałych, niezmiennych i niewzruszonych elementów tego świata, stanowiących zarazem członki i krew mitycznego Szmaragdowego Smoka.
Zwiedzając chińskie ogrody, próżno będziemy się doszukiwać tak cenionej przez nas różnorodności gatunków czy wielobarwnych kwietnych łanów. Tutejsze rozumienie piękna i harmonii rządzi się zasadami feng shui, sztuki kształtowania przestrzeni, której celem jest pobudzenie i ukierunkowanie życiodajnej energii chi znajdującej się we wszechświecie. Rośliny są nietrwałe. Ich krótka wegetacja przypomina o ulotności szybko biegnącego i wcześnie kończącego się życia. Ważniejsze są woda i kamień - mostki, altany, kryte pasaże, okna i bramy widokowe.

498. Brazylia

Wodospad Iguaçu (port. Cataratas do Iguaçu, hiszp. Cataratas del Iguazú) to wodospad leżący na granicy Brazylii i Argentyny na rzece Iguaçu. W miejscu, gdzie rzeka dociera do skraju płaskowyżu, tuż przed połączeniem się z Paraną, spada w przepaść wodospadu Iguaçu. Rzeka ma tutaj 4 km szerokości, jej wody spadają w dół słońca, malujące wokół wodospadu lśniące, kapryśne tęcze.
Najbardziej jednak ekscytującym sposobem poznania wodospadu, jest przejście wąskim podestem niedaleko niego nad rzeką, sięgającym aż po jego odległy kraniec. Podest, od czasu do czasu, zmywa woda, gwałtownie przybierająca w rzece. Z bliska zaś niemal na własnej skórze można odczuć potęgę wód grzmiących w przepaści poniżej.